De meeste verzenders gaven een cheque ter betaling. De Joodse verzender Lévy betaalde echter met baar geld. In Café St-Georges, waar hij de botenkopers ontving, gingen er enorme sommen over tafel.

(Johan Desmet, °1934)

Vlasbeurs

Geldzaken op de vlasbeurs

Elke maandag, in de late namiddag, ontmoetten honderden belanghebbenden uit de vlassector elkaar op de Grote Markt en in de aanpalende straten te Kortrijk. Deze samenkomst werd de “buzze” genoemd, of meer algemeen: de Vlasbeurs. De opkomst was steevast overweldigend. Er was vaak geen doorkomen aan.

De verzenders namen de gelegenheid te baat om de geleverde waar te betalen. Ze ontvingen dan de botenkopers in de gelagzaal of de achterkamer van een vast café, alwaar ze het overeengekomen bedrag in contanten of per cheque uitkeerden. Het spreekt voor zich dat de verzender de waard niets verschuldigd was: hij bracht immers de hele middag klanten aan en voorzag hen van vers drinkgeld.

Ook aan de banken was het een drukte van jewelste. Voor de filialen stonden er dikke drommen botenkopers die zo snel mogelijk hun cheques wilden innen. ’s Anderdaags zouden ze dan op pad gaan om op hun beurt de vlassers te betalen.

Een jeugd in het vlas

Vlas en oorlog

Arbeidsomstandigheden

Handel en vlasmarkt

Vlasbeurs

Geldzaken op de vlasbeurs

Luistervinken en parades

Sociaal leven

Neergang en reconversie

 

Getuigenissen